Kiedy na dworze ziąb i plucha a na dysku świeci pustkami cofnąłem się lekko do tyłu i sięgnąłem po propozycję z roku 2009 w myśl zasady z braku laku dobry kit. Zapowiada się niewinnie jednak szybko okazuje się, że to tylko pozory. Nie sposób nie zauważyć podobieństw do kolejnych części Piły w końcu reżyser ten sam...
Niby dom nie pałac i akcja nie wychodzi poza to wszystko to tak rozłożone w czasie, że nie sposób zasnąć. A i podziękowania się należą iż nie przedłużono tego do 120 minut Takie kino grozy dla niegrzecznych dzieci bo i chyba nie ma się tu czego bać. Szału nie ma, tragicznie także nie jest. Taki lekko wybijający się średniak ponad kaszankę jaką ostatnio nam serwują Ci od horrorów.

Obejrzeć można ale czy trzeba? 4/10 za scenę na stole - to był jedyny moment kiedy we mnie coś drgnęło