No i nałożenie lektora często "psuje" ładne brzmienie oryginalnej wielokanałowej ścieżki dźwiękowej. Ponadto nie wszystkie filmy mają angielski dźwięk... Ciekawe ilu fanów anime dobrze rozumie japoński? Ale to już odrębna kwestia...


Również pozdrawiam... i w razie potrzeby zapraszam ponownie.

Tak.
Na DVD+R DL (dwuwarstwowej) zmieścimy nieco ponad 8 GB, większość plików *.mkv spełnia ten warunek. Tyle że taka płyta kosztuje przynajmniej 6 złotych (płyta jednowarstwowa zaledwie 0.90 - 1.20).


Te które recenzowaliśmy mają USB 2.0 (i obsługują partycje NTFS, nie tylko FAT32), zresztą inne modele pewnie też (zresztą obecnie nawet prawie wszystkie tanie odtwarzacze DVD mają USB 2.0).


Ten recenzowany LG niestety też nie ma tej możliwości... ale podobnie było (i nadal jest) z odtwarzaczami DVD prawie wszystkich znanych firm. Najwyraźniej ta tendencja przeniosła się na playery Blu-Ray. Dune ma regulację czcionki, ale to straszna drożyzna

Nie zmieni... Miałem na myśli tylko to, że w celu wykonywania jakichkolwiek testów w przyszłości nie będziesz musiał marnować nośnika jednokrotnego zapisu (DVD±R). Płyta DVD±RW (przy odrobienie szczęścia) wytrzyma nawet 200-300 nagrań
Właściwie kontener Matroska (*.mkv) potrafi przechowywać prawie dowolne strumienie obrazu i dźwięku (również DivX/Xvid), ale obecnie jest stosowany głównie do AVC.

Niektóre odtwarzacze Blu-Ray czytają pliki *.mkv z obrazem w formacie AVC (w rozdzielczościach aż do 1920x1080).

Całkiem niedawno gościliśmy w "redakcji" 2 odtwarzacze Blu-Ray (LG i Samsung) oraz jeden odtwarzacz "wielofunkcyjny" (Dune). Tutaj możesz poczytać recenzje napisane przez Diamonda (z moją niewielką konsultacją techniczną)

Ceny są dość wysokie - Samsung około 750, LG 900, Dune 1600-1800 złotych.

Trudno mi polecić konkretny model, ale gdybym się rozglądał, pewnie rozważyłbym też firmę Philips (mam strzyżarkę, telewizor i DVD Philipsa - niezła jakość wykonania za całkiem przyzwoite ceny).

Odtwarzacze z certyfikatem DivX Home Theater nie muszą odtwarzać rozdzielczości powyżej 720x576... i nie odtwarzają (certyfikat tego nie zabrania, ale producenci najczęściej "równają w dół" i wspierają tylko to, co jest konieczne do uzyskania certyfikatu). "Badziewiaki" bez żadnych certyfikatów (odtwarzacze nieznanych firm, głównie najtańsza chińszczyzna) też obsługują do 720x576, bo na ogół zawierają te same chipy, tylko reszta podzespołów jest inna (czytaj: bardziej tandetna).
A nie masz płytek DVD±RW? To konieczność do testowania odtwarzaczy

Rozdzielczość 720x304 powinien odtworzyć, chyba że jest bardzo duża ilość klatek na sekundę (FPS) - większa niż 30. Problemem jest raczej wielkość powyżej 2 GB (jak już wspominałem, mnóstwo odtwarzaczy ma z tym problem).

Niestety zarówno "za wysoka" rozdzielczość jak i rozmiar powyżej 2 GB przeszkadzają stacjonarkom.

Pierwszy problem spowodowany jest brakiem mocy obliczeniowej - zdekodowanie obrazu o wyższej rozdziałce wymaga więcej obliczeń, a przecież muszą one zostać wykonane w czasie "rzeczywistym" (tzn. dokładnie odpowiadającym czasowi trwania filmu), więc potrzebny jest szybszy (i droższy) chip. A ponieważ do rozdzielczości HD najczęściej stosuje się kodeki AVC (takie jak x264), a nie MPEG-4 ASP (np. DivX i Xvid), to bardzo niewiele odtwarzaczy radzi sobie z DivXem/Xvidem w HD - takie odtwarzacze po prostu nie zyskałyby wielu kupców.

Drugi problem jest spowodowany strukturą pliku *.avi o której już wcześniej pisałem - wielkość AVI 1.0 to liczba 32-bitowa i najczęściej jest ona interpretowana jako liczba ze znakiem.

Tylko jeden z obu powyższych problemów w zupełności wystarczy, aby odtwarzacz odmówił odtworzenia filmu. Pewnie żaden z wymienionych przez Ciebie przypadków by nie zadziałał.

Prosimy o bardziej konkretne (tzn. opisujące naturę problemu) nazwy tematów (Regulamin, pkt. 5). Temat o nazwie "Pomoc" nie przyciągnie zbyt wielu forumowiczów, ponieważ nie będą mieli pojęcia czego on dotyczy.

Zmieniłem nazwę tematu.

Przepuszczenie przez VD może naprawić różne "dziwactwa" w strukturze pliku (bo najwyraźniej pliki AVI 2.0 "OpenDML" utworzone w AVI-Mux GUI nie podobają się programowi AVIAddXSubs).

Tak naprawdę przekonamy się dopiero, gdy wypróbujesz gotowy plik na odtwarzaczu stacjonarnym (a takie odtwarzacze bywają bardzo kapryśne).

Jest jeszcze inny sposób - podział film na dwie części (np. tak jak w tym artykule, tyle że wielkość poszczególnych części będzie większa niż 700 MB). Obie części filmu zapisujemy jako AVI 1.0 (bo przecież będą miały poniżej 2 GB). Potem dzielimy plik napisów (np. w Subtitle Workshop, skrót klawiszowy Ctrl-T, albo w Subtitle Edit, Tools -> Split subtitle), a następnie tworzymy XSuby do obu części w AVIAddXSubs.

Nie. Jak wcześniej zauważyliśmy, AVI 1.0 nie obsłuży więcej niż 2 GB, więc to i tak nie zadziała

Wprawdzie ja do testu użyłem "zwykłego" VirtualDuba, ale VirtualDubMod pewnie też może być. Ale tak czy inaczej, dla plików większych niż 2 GB musimy użyć AVI 2.0 "OpenDML".

<EDIT>
Właściwie trochę się myliłem... VDM próbuje zapisywać plik AVI 1.0 powyżej 2 GB. Liczbę 32-bitową można traktować jako liczbę ze znakiem lub jako liczbę bez znaku. Jeśli uznamy, że jest to liczba bez znaku, mamy maksimum równe 4 GB a nie 2 GB. Ale to dość niebezpieczne, bo niektóre programy i urządzenia interpretują wielkość AVI jako liczbę ze znakiem i będą miały kłopoty z takimi plikami.

Podobnie jest np. z systemem plików ISO9660 (w nim wielkość jednego pliku też jest liczbą 32-bitową). Różne interpretacje tej liczby prowadziły do kłopotów, dlatego programy do nagrywania DVD na ogół asekurancko zabraniają stosowania plików większych od 2 GB.
</EDIT>

Dokumentacja niczego ciekawego mi nie powiedziała... ale przeprowadziłem własne testy.

Plik o wielkości około 2.7 GB utworzony w AVI-Mux GUI jest odrzucany przez AVIAddXSubs z komunikatem "Index is missing in this AVI".

Ten sam film przemuxowany VirtualDubem 1.9.9 (poprzez Video -> DirectStreamCopy bez żadnej rekompresji) jest przyjmowany przez AVIAddXSubs i napisy XSub są dodawane. Program DivX Plus Player dość długo ładuje ten plik, ale odtwarza go poprawnie (razem z napisami XSub).

Zatem proponuję użyć VirtualDuba (otwieramy plik źródłowy, ustawiamy Video -> Direct Stream Copy, po czym wciskamy F7 i zapisujemy nowy plik), a potem dodać XSuby w AVIAddXSubs. W ten sposób nic nie stracimy na jakości (strumienie obrazu i dźwięku pozostaną bez zmian) i potrwa to zaledwie kilka minut.

Prosimy o zamieszczanie obrazków jako załączniki do postów, nie zaś w zewnętrznych serwisach (Regulamin pkt. 20). Przeniosłem obrazek.


Niestety się nie da. Wielkość pliku AVI 1.0 jest opisana liczbą całkowitą 32-bitową ze znakiem, więc maksimum to 2 GB. „AVI 2.0 OpenDML” wymyślono głównie po to, aby rozwiązać problem tego ograniczenia.

Twój odtwarzacz prawidłowo czyta napisy XSub w plikach o wielkości poniżej 2 GB utworzonych w AVIAddXSubs, prawda?

Właściwie masz szczęście, że stacjonarka w ogóle odczytuje pliki *.avi / *.divx powyżej 2GB - wiele odtwarzaczy tego nie potrafi. Sprawdź ten plik utworzony w AVIAddXSubs programem MediaInfo (Widok -> Tekst) - jeśli napisy XSub zostały wmuxowane, będą wymienione na liście strumieni wypisanej przez MediaInfo. Przyznam że nie mam nawet pewności, czy DivX Media Format dopuszcza pliki powyżej 2 GB... Momencik, zajrzę do dokumentacji

Jest dość mało prawdopodobne, aby anime narysowano z tak dużą ilością klatek na sekundę (50 lub 59.94), na ogół jest wręcz odwrotnie - rysuje się tylko 8 lub 12 klatek. Anime często jest konwertowane w dziwny sposób do „standardowych” FPSów (25, 29.97) i właśnie to powoduje przeplot (bo przecież animatorzy nie rysują z przeplotem ).

Proponuję napisać skrypt typu:

i podejrzeć go w VirtualDubie. Jeśli każda uzyskana klatka jest inna, to rzeczywiście Yadif (with Bob) ma sens. Jeśli są duplikaty lub widoczne są „duchy” obiektów, to mamy do czynienia z jakąś wredną konwersją FPS.

Da się to zrobić programem MPEG-4 Modifier.
Wiele odtwarzaczy po prostu pomija informację o proporcjach obrazu w DivX/Xvid. Odtwarzacze z chipami MediaTeka (przynajmniej niektóre) respektują znacznik proporcji i odpowiednio rozciągają obraz w poziomie lub pionie. Musiałbyś własnoręcznie sprawdzić jak jest z Twoim odtwarzaczem.

Oczywiście można... Ale stacjonarne odtwarzacze DVD nie obsługują MKV. Niektóre odtwarzacze Blu-ray odtwarzają MKV z obrazem w formacie AVC (skompresowanym np. kodekiem x264), ale to nie gwarantuje, że odtworzą MKV z obrazem MPEG-4 ASP (DivX/Xvid).

Czy materiał był kręcony z przeplotem (dotyczy to wielu materiałów telewizyjnych, np. sport, koncert, niektóre filmy dokumentalne i teledyski itp.)? Jeśli tak, to najlepszą płynność uzyskasz stosując 50 FPS (filtry Yadif (with Bob), TDeint (with Bob) oraz TDeint (with EDI + Bob) w MeGUI produkują 50 FPS). Proponuję Yadif (with Bob). Jeśli musimy zachować 25 FPS, wybieramy Yadif lub TDeint (Yadif będzie szybszy a wcale nie gorszy) i płynność wcale nie będzie zła (może niektóre transmisje sportowe będą wyglądały troszkę "nienaturalnie", ale ten efekt jest trudny do wyłapania podczas oglądania). 50 FPS wymaga bitrate'u większego o jakieś 80-95% od 25 FPS, a w przypadku wielu materiałów jest to zupełnie nieopłacalne - w gruncie rzeczy wyglądają dobrze przy 25 FPS.

"Profesjonalne" wytwórnie zawsze ustawiają punkty rozdziałów na początku sceny, tak aby film był podzielony na jakieś logiczne części. Taki jest właśnie sens istnienia rozdziałów Rozdziały nie muszą mieć równych czasów trwania, mogą być one właściwie dowolne (byle odpowiadały strukturze fabuły).

Ilość rozdziałów właściwie zależy od gustu osoby która je ustala - czasem film ma ich tylko 8, innym razem 80 (maksymalna ilość rozdziałów w jednym tytule to 99). Zastanów się jak będzie "lepiej" dla danego filmu (osobiście wolę aby rozdział nie był dłuższy niż 10 minut).

W opcjach odtwarzaczy stacjonarnych często jest możliwość ustawienia domyślnego języka menu. Zajrzyj do instrukcji obsługi odtwarzaczy, tam powinno być to opisane (jeśli nie masz instrukcji papierowych, pewnie znajdziesz wersje PDF na stronach producentów lub na jednej ze stron przechowujących instrukcje obsługi do różnych sprzętów). Zresztą menu opcji odtwarzacza jest na ogół dostępne po wciśnięciu „SETUP” na pilocie, a nawigacja odbywa się za pomocą przycisków strzałek i „OK”/„ENTER”, więc i bez instrukcji można sobie poradzić

Przykładowe menu opcji z językiem menu ustawionym na „Polski”:

Nie zapominajmy też o innych zniekształceniach powodowanych przez kompresję - "moskity" (obwódki na krawędziach obiektów przypominające stado komarów), blokowisko (widoczny podział obrazu na kwadraty), banding (jaśniejsze i ciemniejsze pasy zamiast stopniowego przejścia od jaśniejszego do ciemniejszego obszaru). No i pliki MPEG-4 na ogół mają znacznie mniejszą rozdzielczość (często około 640x272) niż DVD-Video (720x576 / 720x480), a przez to tracimy ostrość i szczegóły obrazu.

Ale w gruncie rzeczy można to wszystko (do pewnego stopnia) zniwelować przy konwersji z MPEG-4 na DVD-Video. Stosujemy filtry deblockingu, deringingu i debandingu, a potem pokrywamy obraz sztucznie wygenerowanym ziarnem. Robiłem takie testy i efekty były całkiem niezłe, choć nie dorównywały porządnym komercyjnym wydaniom DVD. Tyle że nie każdemu chce się męczyć z dobieraniem odpowiednich filtrów (lub po prostu nie potrafi tego zrobić)

Przeglądarka jest bardzo "szkodliwa" w trakcie przechwytywania, zwłaszcza animacje we Flashu (potrafią one nawet całkowicie obciążyć przynajmniej jeden rdzeń procesora). No i w ogóle intensywne używanie myszki, klawiatury i sieci podczas przechwytu jest bardzo niewskazane


HuffYUV jest bezstratny, więc na dysk dostajemy dokładnie to co "wypluwa" nasza karta przechwytująca. Do dalszej obróbki i kompresji warto mieć bezstratny obraz, tyle że stopień kompresji HuffYUV jest bardzo mały (na ogół 2:1 - 2.5:1). Jest darmowy kodek bezstratny Lagarith oferujący troszkę lepszą kompresję ale wymagający nieco szybszego procka (Twój powinien wystarczyć). Skoro mamy bardzo duży bitrate, to i prędkość transferu na dysk musi być duża (współczesne dyski SATA-II powinny sobie doskonale poradzić, ale bardzo stare typu ATA-100 czasem nie wyrabiały). Alternatywa to "małostratne" kodeki typu MJPEG - można uzyskać kompresję rzędu 4:1 - 7:1 przy bardzo małej stracie jakości (która i tak na ogół zostaje "odfiltrowana" jeśli do przetwarzania przechwyconego materiału stosujemy filtry odszumiające). Darmowy ffdshow potrafi kompresować do formatu MJPEG (z prędkością nie gorszą niż HuffYUV) i wielu innych formatów. Są też komercyjne (płatne) kodeki MJPEG o jeszcze lepszej szybkości (PicVideo zawsze był dobry).

Więc wygląda to na przypadek bardzo podobny do tego sprzed kilku postów (http://www.videoaudio.pl/forum/index.php?s...ost&p=52166). Zatem ta sama metoda powinna zadziałać.

Oczywiście najprościej przechwycić od nowa... tylko musimy pamiętać aby ustawić "25.000" w Capture -> Settings -> Frame rate. No i jeśli dźwięk będziesz przechwytywał przy 48000 Hz, oszczędzisz połowę miejsca (a straty jakości nie będzie, chyba że Twoja karta dźwiękowa jest wyjątkowo dziwaczna)

Jeśli są pogubione klatki, to możliwe że dysk twardy nie nadążał z zapisem (HuffYUV "produkuje" bardzo wysoki bitrate). Wszelkie inne programy zapisujące cokolwiek na dysk powinny być wyłączone (nawet programy do ściągania plików, które pozornie działają "w tle", potrafią powodować chwilowe obciążenie dysku i wtedy tracimy klatki). Nawet antywirusa warto zapauzować (lub przynajmniej dodać do listy wyjątków skanowania katalog do którego przechwytujemy). Jeśli mamy modem (jakikolwiek - ADSL, dial-up, ...), możemy na wszelki wypadek tymczasowo rozłączyć się z siecią.

W grę wchodzi jeszcze za słaby procesor... ale dla HuffYUV powinien wystarczyć każdy procesor 1.5 GHz i powyżej, więc może jakiś inny program chwilowo go obciążył.

Ustawienie w Capture -> Timing jak w tym poście zapobiegnie porzucaniu klatek w celu zachowania synchronizacji (o synchronizację i tak zadba dynamiczny resampling dźwięku). Niestety nie zapobiegnie to gubieniu klatek spowodowanemu czynnikami zewnętrznymi (niepożądana aktywność dysku, procesora itp.).

A jakie są długości (czasy trwania) strumieni obrazu i dźwięku w przechwyconym pliku (VirtualDub, File -> File Information, pozycje Length)? Jeśli przyspieszenie wynika z różnych czasów trwania strumieni, to pewnie użycie Stretch (z odpowiednio obliczonym parametrem) pomoże.

Niestety VirtualDub nie potrafi po prostu nadpisać starego strumienia nowym (bo ten nowy powstaje ze starego poprzez rozciągnięcie). Program musiałby czytać i jednocześnie nadpisywać ten sam strumień. Za pośrednictwem AviSynth da się uzyskać rozciągnięcie dźwięku bez zapisywania nowego pliku *.avi, bo to serwer klatek działający "w locie"... ale jeśli nigdy nie używałeś AviSynth, musiałbyś poświęcić troszkę czasu na naukę. Jeśli mamy wystarczająco dużo miejsca na dysku, to prościej (i szybciej) będzie użyć VirtualDuba.

Czy masz wszystkie potrzebne filtry (Input, Stretch i Output) połączone w odpowiedni graf (tzn. taki jak na poniższym obrazku)?



Jeśli masz zaznaczone Auto-connect i Auto-arrange i kolejno dodajesz filtry Input, Stretch i Output, powinny się one automatycznie połączyć. Jeśli się nie łączą automatycznie, myszką (lewym przyciskiem) "rysujemy" strzałki pomiędzy ich wypustkami (takie jak na obrazku).

Dzisiejsze kompilacje zawierają nowe profile MPEG-4: Simple @ Level 4a / 5 / 6 (wczoraj wprowadzono je do gałęzi 1.3.-127 w CVS). Jeśli ich nie potrzebujemy (a większość osób nie potrzebuje), aktualizacja nie jest konieczna.

Jeśli tworzymy plik AVI z kilkoma ścieżkami dźwiękowymi (np. oryginalną, lektorem, komentarzem reżysera itp.), możemy chcieć dodać informację o języku i rodzaju do poszczególnych ścieżek (tak aby można je było zidentyfikować podczas ich przełączania). Kontener AVI (w przeciwieństwie do Matroski) nie miał ustandardyzowanego systemu tagów języków dla strumieni, istniała jedynie możliwość nadawania strumieniom nazw (przechowywanych w chunkach "strn" w nagłówku pliku). Gdy powstawał DivX Media Format (rozwinięcie kontenera AVI poprzez dodanie obsługi napisów graficznych XSub, rozdziałów i menu), postanowiono wykorzystać nazwy strumieni do przechowywania informacji o języku, kraju i rodzaju poszczególnego strumienia. Odtwarzacze stacjonarne z certyfikatem DivX Home Theater lub DivX Ultra wyświetlą te informacje gdy przełączymy strumień przyciskiem AUDIO na pilocie.

Zanim przystąpimy do utworzenia pliku, musimy wiedzieć co powinna zawierać nazwa strumienia aby odtwarzacz potrafił odczytać z niej język, kraj i rodzaj ścieżki dźwiękowej. Jest to łańcuch postaci "Audio - xx-YY;ZZ" (wszystko wewnątrz cudzysłowu). xx to dwie litery będące kodem języka ISO 639-1 (zwyczajowo zapisywanym małymi literami, choć nie jest to absolutnie konieczne) a YY to dwuliterowy kod kraju zgodny z ISO 3166-1 Alpha-2 (na ogół pisany wielkimi literami, lecz nie jest to obowiązkowe). Należy pamiętać, że (ze względu na ciągłe zmiany w sytuacji geopolitycznej niektórych regionów) niektóre (zwłaszcza najnowsze) kody języków i krajów nie są obsługiwane (pełna lista obsługiwanych kodów znajduje się w dokumencie Documentation\DivXMux_Comman_Line_Reference.pdf znajdującym się w paczce DivX Media Format SDK v2). Jak łatwo się domyślić, kod języka polskiego to pl, a kod Polski to PL.
Z kolei ZZ to dwucyfrowa liczba oznaczająca rodzaj ścieżki audio. Lista rodzajów jest stosunkowo krótka, więc możemy ją tutaj przytoczyć:


Więc jak utworzyć plik zawierający te informacje o ścieżkach audio? To proste.

Użyjemy programu AVI-Mux GUI. Po rozpakowaniu paczki ZIP do jakiegoś foldera (może być np. C:\Program Files\AVI-Mux GUI) uruchamiamy program dwukrotnie klikając plik AVIMux_GUI.exe (na przyszłość możemy utworzyć do niego skrót na pulpicie). W głównym oknie programu odznaczamy guziczki no audio, all audio streams, no subtitles i all subtitles. Następnie klikamy Settings i w zakładce Output -> AVI file structure ustawiamy jak na poniższych obrazkach:



Po powrocie do głównego okna programu dodajemy pliki z obrazem i dźwiękiem do górnej sekcji okna (np. poprzez przeciągnięcie ich myszką z Eksploratora Windows). Jeśli dodajemy plik AVI lub MKV, musimy go zaznaczyć na liście i kliknąć generate data source from files aby dodać zawarte w nim ścieżki do dolnej listy. W przypadku dodawania plików AC3, MP2 i MP3 dzieje się to automatycznie. Gdy dodaliśmy już wszystkie niezbędne pliki i na liście w dolnej sekcji okna widzimy wszystkie potrzebne nam ścieżki, przystępujemy do tworzenia nazw strumieni. W tym celu zaznaczamy strumień, klikamy go prawym przyciskiem myszy i wybieramy New stream title z menu kontekstowego. Pojawi się nowe poddrzewo Title, a w nim dwie pozycje. Zaznaczamy pozycję language code i z listy rozwijanej Language ID (która pojawiła się po prawej stronie okna) wybieramy und - undefined. Następnie zaznaczamy stream name i wciskamy klawisz F2. Wpisujemy nazwę w postaci "Audio - xx-YY;ZZ", po czym wciskamy klawisz Tab. Jeśli chcemy skorygować uprzednio wpisaną nazwę strumienia, znów ją zaznaczamy i wciskamy F2. Po ustawieniu nazw dla wszystkich strumieni klikamy przycisk Start i wskazujemy nazwę wynikowego pliku AVI.

Na poniższym obrazku mamy przykładowy film z trzema ścieżkami dźwiękowymi: oryginalną angielską (AC3, Audio - en-US;02), polską z lektorem (MP3 CBR, Audio - pl-PL;02) i angielską z komentarzem reżysera (MP3 VBR, Audio - en-US;03).



Jeśli chcemy dodać jeszcze napisy XSub, proponuję zrobić to w programie AVIAddXSubs, ponieważ jego najnowsza wersja zachowuje nazwy strumieni dźwięku ustawione powyższym sposobem.

Były pewne zmiany w gałęzi 1.3.-127, więc wczoraj wrzuciłem nowe kompilacje. Wprowadzono drobne (nie wpływające na jakość) poprawki w wielowątkowości. Dekoder "lepiej rozróżnia strumienie XviDa od pozostałych" (cokolwiek miałoby to znaczyć).

Tutaj jest eksperymentalna kompilacja 64-bitowa. Może nie działać wcale. Nie mam 64-bitowego Windowsa aby przetestować, więc proszę informować o problemach. Konieczny jest 64-bitowy VirtualDub (lub inny 64-bitowy program do kompresji za pomocą VfW).

Witamy.

Oczywiście. Film o rozdzielczości 640x272 ma proporcje około 2.35:1. Gdy powiększamy go tak, aby wypełni ekran, który ma proporcje 16:9 lub 4:3, musimy stracić część obrazu po bokach (tak robi ZOOM w Twoim odtwarzaczu... i w prawie wszystkich innych) albo zaburzyć prawidłowe proporcje obrazu (czyli rozciągnąć go w pionie - ludzie będą „wychudzeni”). Niestety takie są odwieczne prawa geometrii.
Niektóre odtwarzacze stacjonarne obsługują znacznik proporcji zawarty w filmie *.avi / *.divx. Można go dodać/zmienić programem MPEG-4 Modifier (w sekcji Display AR zaznaczamy proporcje obrazu jakie chcemy uzyskać, po czym zapisujemy nowy plik przyciskiem Save). Jak już wspomniałem, niestety wiąże się to z zaburzeniem prawidłowych proporcji postaci i obiektów.


Wyżej wymieniony MPEG-4 Modifier robi to w kilka minut, bo nie ma żadnej rekompresji.

Tak.

Zresztą można przeprowadzić test na króciutkim fragmencie (np. 1000 klatek) dodając na końcu skryptu instrukcję Trim(pierwsza_klatka,ostatnia_klatka). Może być to np. Trim(0,999) (początek filmu) lub Trim(10000,10999) (kawałeczek siódmej minuty filmu).

To nam mówi, że obraz jest już w YV12, a to właśnie chcemy osiągnąć (x264 potrzebuje wejścia w YV12) Więc pewnie to rzeczywiście błąd w MeGUI. Jeśli na podglądzie w VirtualDubie kolory wyglądają prawidłowo (nie ma „niebieskich twarzy”), to również po kompresji w x264 wszystko powinno być w porządku.